اینجا فقر عزراییل شده
اینجا سه راه وفایی است و به عبارتی"با کلاس ترین"خیابان شهرمان مهاباد.شاید اگر نیم ساعت زودتر به این مکان می رسیدم٬گونیهای سفید آرد را هم سوار بر قسمت عقب این وسیله ی قرمز رنگ می دیدید. اسمش در کردی"سه ته گه ری" است٬فارسی اش یعنی "سه چرخه".کارش است جابجایی و انتقال هر آنچه که در کوله پشتی عقبش جا می گیرد. ۱۰-۱۵ سالی است که اختراع شده آن هم در بوکان و در کارگاههای نه چندان حرفه ای و تخصصی شهر هم استانی.استاندارد نیست و به قول صاحبانش"سرازیری پرنده٬ سربالایی شرمنده".
نمی توان از مهاباد سخن گفت و نگفت از شغلهایی که خطر آفرینند و جانها ستانده اند.همین سه چرخه ی بی چراغ مسبب مرگ آدمهای زیادی شده که در آگهی ترحیمشان نوشته شده:مرگ بر اثر تصادف!
یا مثلا در همین کارگاههای غیر استاندارد محلی، چند سال قبل متصل کرده بودند بنده ی جیپ قراضه را با موتور گالانت و اتومبیل جدیدی تولید شده بود به اسم "جیپ گالانت".این "جیپ گالانت" ارزان قیمت و پر سرعت که معمولا از آن برای قاچاق سیگار یا ظروف شیشه ای و کریستالی استفاده می کردند در 10 سال گذشته حد اقل جان 2000 نفر را در اینجا و آنجاگرفت وچنان کرد که در اذهان مردم لقبهایی گرفت مثل: تنظیم خانواده!
این نوع مرگ ها از عوارض فقراند بی شک و بی کاری مرگ آفرین هم هست.
مدتی قبل یکی از استادان عزیزم که در خارج است و روزنامه نگار،گفت: از مهاباد برایم بنویس.مهابادی که 30 سال پیش آن را دیده و دیگر نشده که ببیند.گفتم استاد مهاباد از عمران و زیربنا هر چه دارد از دورانی که شما آمده اید(30 سال پیش) به ارث برده.مثل دریاچه اش،صدا و سیما،کشت و صنعت و در این سی ساله صادقانه بگویم که حکومت غریبه بوده با این شهر و به غیر از امنیتی کردنش ،سرمایه گذاری چشم گیری نشده در آن.
و امروز بی کاری ،در شهر ما عزراییل شده و جان می گیرد.و این است حکایت سه چرخه هایی که کس نمیداند چه کسی مسئول نبود چرخ چهارم آنان است!
این دو مصاحبه در جریان اعتصاب غذا و نیز پس از پایان اعتصاب غذای دو زندانی مریوانی"عدنان حسن پور" و "هیوا بوتیمار" صورت گرفته است. نخست مصاحبه با خانم رویا طلوعی و به دنبال آن مصاحبه با خانم شیرین فامیلی از رادیو فردا را می توانید مشاهده کنید.
عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار دو زندانی کرد که بیش از 50 روز را در اعتصاب غذا بسر برده اند در اجابت دعوت خانواده هایشان و سازمان گزارشگران بدون مرز و همچنین سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان به اعتصاب غذا خاتمه داده اند. در این رابطه گفتگویی داریم با آقای سامان رسول پور فعال حقوق بشر.
ادامه مطلب
فراخوان نجات دو زندانی کرُد
اعتصاب غذای دو زندانی کرد وارد چهل و هشتمین روز شده است. آنها خواهان انتقال به زندان عمومی و لغو حکم اعدام خود هستند. سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در بیانیه ای خواستار رسیدگی به وضع این دو زندانی شده است/ سامان رسول پور، عضو هیات اجرایی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در گفتگو با دویچه وله از خطرناک بودن وضعیت جسمانی این دو زندانی میگوید.
ادامه مطلب
حکومت تحمل شنيدن انتقاد را ندارد
همسر محمد صديق کبودوند در گفتگو با روز: - پنجشنبه 8 شهریور 1386 [2007.08.30]
سامان رسول پور
s.rasoulpour@gmail.com
محمد صديق کبودوند، مدير مسئول هفته نامه ي توقيف شده ي "پيام مردم" و موسس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان بيش از 50 روز است که در بند 209 زندان اوين زنداني است.وي چهل روز را در سلول انفرادي زنداني بوده و از ده روز پيش هم مسئولان زندان دو متهم به شرارت را که به اعدام محکوم شده اند به سلول وي انتقال داده اند. پرناز حسني همسر اين فعال حقوق بشر در گفتگو با روز مي گويد: "حدود2 ماه است که وزارت اطلاعات حقوق همسرم را قطع کرده و دختر و پسرم به ناچار مشغول به کار شده اند".
ادامه مطلب
خانه ای جدید

امروز یه دستی به سر و روی وبلاگم کشیدم.محتوا همونیه که بود اما همانطور که پیداست شکل تغییر کرده.هر چند که بهار نیست برای خانه تکانی و حتی پاییز است فصل حقوق بشر و وضع انسان٬ اما به هر حال این کلبه فارغ از وظایفش در این ایام نفس گیر٬حقوقی هم دارد.در جریان این آرایش جدید٬شمارنده قبلی سیم برید و کنده شد برای همین حافظه ی ماههای گذشته از دست رفت و از نو شروع کردیم به شمردن.قسمت آرشیو موضوعی هم برای دسته بندی مطالب٬ اضافه شد به وبلاگ.خلاصه وبلاگ دیگه ای شده و چون که تازه است٬آدم وسوسه ی نوشتن دارد وپر کردن.درست مثل کودکی ها که دفتر تازه می خریدیم و ذوق داشتیم که سریع سیاهش کنیم.امیدوارم این خانه ی جدید پر برکت باشد و خبرهای خوش منتشر کند.راه دراز است و سرد٬باید گرم نگه داشت این کلبه ها را...
وضع زندانيان کرد وخيم تر شده
در پي بي توجهي مسئولان - پنجشنبه 1 شهریور 1386 [2007.08.23]
آکام مکري

لینک گزارش:http://www.roozonline.com/archives/2007/08/post_3719.php
فعالان حقوق بشر در کردستان از فشارهاي روز افزون و نيز بي توجهي به حقوق زندانيان کرد خبر مي دهند. از سوي ديگر نهادهاي مدافع حقوق بشر و حقوق زندانيان شديدا نگران وضعيت فعالان دربند هستند و از مسئولان قضايي مي خواهند تا حداقل حقوق افراد زنداني را تضمين کنند.
ادامه مطلب

